Vaginaal bloedverlies

Weetjes

Bloedverlies komt tijdens de zwangerschap vaak voor. Het kán betekenen dat er iets niet goed is, maar vaker nog is er gelukkig niks ergs aan de hand.

Oorzaak

Er zijn verschillende oorzaken waardoor er vaginaal bloedverlies kan optreden. We nemen er verschillende met je door. Hierbij maken we onderscheid tussen de vroege zwangerschap en de gevorderde zwangerschap.

• Vroege zwangerschap
  Bloedverlies in het eerste trimester komt vaak voor, namelijk bij 1 op de 5 zwangere vrouwen. Op het moment dat je dit overkomt is het schrikken, want er is niets waaruit je zelf kan opmaken of de zwangerschap nog intact is of niet. Dit zorgt vaak voor veel ongerustheid. Oorzaken voor de bloeding kunnen zijn: de innesteling van de bevruchte eicel in het baarmoederslijmvlies, seks (contactbloeding), na (moeizame) ontlasting, bij een afwijking aan de baarmoedermond of ten gevolge van een (beginnende) miskraam. Heb je vaginaal bloedverlies en nog geen echo gehad? Dan is de kans ongeveer 50% dat je een miskraam krijgt en 50% dat de zwangerschap doorgaat. Het kan ook zijn dat je al wel een echo hebt gehad, maar dat er tijdens de echo nog geen kloppend hartje te zien was. Het is dan nog onduidelijk of de ontwikkeling van de zwangerschap goed loopt. Ook dan is de kans groter dat het bloedverlies een teken is van een miskraam. Wanneer je al een echo hebt gehad waarop een kloppend hartje zichtbaar was, dan is de kans het grootst dat het bloedverlies onschuldig is. Er is dan maar liefst 95% kans dat de zwangerschap goed verloopt. De meeste miskramen ontstaan namelijk al voordat het hartje is ontwikkeld. Latere miskramen komen ook voor, maar minder vaak. Wil je meer weten over miskramen, kijk dan even hier.
• Gevorderde zwangerschapsduur
  Vaginaal bloedverlies in het tweede en derde trimester kan verschillende oorzaken hebben.
  • Net als in de vroege zwangerschap kan het bloedverlies van de baarmoedermond (ook wel cervix) afkomstig zijn. Dit kan bijvoorbeeld bij een contactbloeding: de bloeding treedt dan op na bijvoorbeeld seks of een inwendig onderzoek. Er is dan als het ware een adertje gesprongen door de aanraking en dit is onschuldig. Een andere oorzaak van bloedverlies kan een afwijkende baarmoedermond zijn, bijvoorbeeld bij een ectropion. Hierbij is het weefsel dat aan de binnenzijde van de baarmoedermond zit een beetje naar buiten gestulpt. Dit kan gebeurd zijn bij bijvoorbeeld een eerdere bevalling. Dit weefsel is kwetsbaar en bloedt snel. Kwaad kan het niet! Daarnaast kan er sprake zijn van een cervixpoliep, dit is een (vrijwel altijd) goedaardig, klein gezwel op de baarmoedermond. De baarmoedermond kan ook ontstoken zijn en daardoor gaan bloeden. Je spreekt dan van cervicitis. Zo’n ontsteking kan voortkomen uit een SOA (meest voorkomend een chlamydia infectie) of bij vaginose (een overmatige groei van bacteriën). Dit moet worden behandeld. Een laatste oorzaak van vaginaal bloedverlies van de baarmoedermond is wanneer de baarmoedermond verandert aan het begin van de baring. Dit noem je tekenen. Dit komt logischerwijs vaker voor naarmate de zwangerschap verder is gevorderd. Het bloedverlies zelf is dan ongevaarlijk, maar wanneer nog sprake is van een vroeggeboorte moet je hiervoor wel naar het ziekenhuis.
  • Het bloedverlies kan (behalve van de baarmoedermond) ook uit de baarmoeder afkomstig zijn. Dit kan te maken hebben met de locatie van de placenta. Liggen de placenta of bloedvaten voor de baarmoedermond, dan kan je hiervan bloedverlies krijgen. Ook kan de placenta vroegtijdig loslaten, iets dat gelukkig uiterst zelden gebeurt. Bij deze oorzaken is directe verwijzing naar het ziekenhuis nodig.
  • Regelmatig wordt er geen enkele oorzaak gevonden voor het bloedverlies. Wanneer vervelende oorzaken zijn uitgesloten kun je er vervolgens gelukkig op vertrouwen dat het onschuldig is.

Wat kan je doen?

• Vroege zwangerschap
  Als je bloedverlies hebt, overleg dan met je verloskundige of arts. Meestal kun je op korte termijn een afspraak krijgen voor een echo. Hoe vervelend ook, zo’n echo verandert de situatie niet. Wel heb je waarschijnlijk behoefte aan duidelijkheid. Wanneer je naast bloedverlies ook pijn hebt, dan zal er moeten worden uitgesloten of je een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebt. Dit komt voor bij 1 op elke 100 zwangerschappen. Heb je veel bloedverlies en/of gaat het gepaard met buikpijn of andere klachten, waarschuw dan dus meteen je verloskundige of arts.
• Gevorderde zwangerschap
  Overleg bij bloedverlies altijd met je verloskundige of arts. Welk onderzoek er nodig is hangt af van de hoeveelheid bloedverlies en eventuele andere klachten. Met de echo kan de conditie van je baby en de placenta worden beoordeeld. Afhankelijk van de zwangerschapsduur kan ook een hartfilmpje (CTG) van de baby worden gemaakt. Vaak wordt naar de baarmoedermond gekeken met een eendenbek (speculum) om te beoordelen waar het bloedverlies vandaan komt en of de baarmoedermond er normaal uitziet. Zo nodig (meestal bij herhaaldelijk bloedverlies) kan een kweek en/of uitstrijkje van de baarmoedermond worden afgenomen. Afhankelijk van je situatie kan soms ook je bloedstolling worden onderzocht door middel van een bloedtest.

Kan het kwaad?

Bij bloedverlies kan dit uiteenlopen van volstrekt onschuldig tot zeer ernstig. Het is daarom van belang je verloskundige of arts hierin te betrekken, zodat hij/zij kan inschatten welke zorg op dat moment nodig is.